باید لبریز شوم از هر حسی تا ذات آن را درک کنم. تو را شبیه به حس درک باران دوست دارم. درختی هستم که با وزش بادِ سختیها و دلتنگیها، برگهایم به سوی سکوت و در خود فرورفتگی روی میگردانند و با تابش آفتاب رو به خورشید میمانند. اما ریشههایم همیشه در خاک ثابتاند.
شاخههایم اگر چه گاهی میلرزند اما تنهی چوبیام استوار و پابرجا ميماند. این پابرجایی میگوید كه تو را از اعماق وجودم دوست دارم و خورشید و بادی که شاخههایم را جابهجا میکنند گذرايند.
من همیشه در دوست داشتن تو ثابت قدم میمانم چرا که نهايت این دوستی تو هستی؛ لبخند و رضایت توست. این همان شروع سبز و روشن بعد از پایان مسیر است.
تو ,دوست ,وجودم ,خورشید ,شاخههایم ,پابرجایی ,دوست دارم ,همیشه در ,وجودم دوست ,تو را ,خورشید و
درباره این سایت